sex met Goedele

Mij is er veel aan gelegen om bij de tijd te blijven. Niet dat ik daar in slaag, maar ik doe mijn best om niet achterop te raken. Bij de gedachte alleen al, dat ik voor mijn tijd de tijd uit zou kunnen gaan, zet ik me al schrap. Ik heb het me voorgenomen; ik haak niet af! Ik ga met mijn tijd mee. Zo pas heb ik nog een flukse stap de toekomst in gezet. Ik heb me namelijk een HPlap-top aangeschaft. Tof apparaat. Een aanrader, zo’n lap-top. Nou kan ik surfen en chatten, waar ik maar wil. Ik heb namelijk ook een draadloze ADSL-verbinding. Dus voor mij vanzelangzalzeleven geen desktop meer. Zo’n computer is een log gevaarte, en èhh, daarmee ben je echt gekluisterd aan een vast computerplekje in huis. En van lang zitten op m’n burostoel krijg ik zo’n stijve knoken; mens ik kom niet meer overeind. Nu pak ik mijn HP-lap top onder mijn arm en kan ik gewoon lekker op mijn gemak ergens gaan zitten in een luie stoel naar keuze. Zit ie weer te fieperen, kan mijn vriendin dan uithalen, lichtelijk ironisch.

Ik skype, MSen, en ik ben altijd gespitst op nieuwe interessante sites. Ja, ik heb er zin in. Ik zoek ook alles zelf uit. Ik laat me niet dirigeren door zo'n site als seniorenweb, al ben ik dan toch dik senior. Ik wil me actief en op eigen wijze op de hoogte stellen van wat er zo allemaal speelt en waar wij in onze Benelux en in de wereld zo al mee bezig zijn. Zo zap ik regelmatig over de tv-zenders of surf er lustig op los op internet. Mijn motto: een vliegende kraai vangt altijd wel iets. Zo werd ik laatst attent gemaakt op de site van de “zatte vrienden” in het programma "Recht van Antwoord” van Goedele Liekens op VTM. Juist, dé Goedele, dé BV (bekende Vlaming dus), die als begeesterd sexuologe alles van sex af weet. Als menig ander bevoorrecht wetenschapper heeft ze van haar hobby haar beroep weten te maken. Daarom had ze natuurlijk dit keer ook de makers van die site uitgenodigd. Want, ja zeker, het ging echt wel over sex, en hoe. Die zatte vrienden, dat is zo'n clubje dertigers dat ontspannend vermaak wil brengen aan de volgens hen overstresste dertigers van nu. Ja, inderdaad, heel cultureel, en volstrekt subsidiabel, maar opgezet vanuit een sexueel standpunt, begrijp je?


Goedele kennen we van haar sympathie voor vrouwen en het vrouwelijke in het algemeen. Met haar serie verhalen over "sterke vrouwen", getuigt ze daar heel krachtig en ook heel uitgekookt van. Soms denk ik, dat ze ook wel behept is met een lichte vorm van mannenhaat, maar dat voert dus gelukkig niet de boventoon. De zatte jongens schudden bij Goedele echter wel iets anders uit hun mouw dan sterke vrouwen. Ze brengen “sterke verhálen” over zwakke vrouwen en wat mannen daar tegen in brengen, om zo maar te zeggen. “Kijk maar op onze website”, zeggen ze enthousiast en reclamebelust. Ze laten naar hun zeggen van alles zien: maar vooral vrouwen die zonder veel om het onderlijf, er zich voor in zetten om voor hun bezoekers gezellig uit de bol en het broekje te gaan. Het klonk allemaal nogal vrijmoedig en het kwam ook een beetje postplayboy-achtig over. Nou is bloot mij persoonlijk noch onbekend noch onbemind, al ben ik niet bepaald een plaatjesfetisjist, en mijn nieuwsgierigheid was dus danig gewekt. Als Goedele voor deze club zoveel zendtijd vrijmaakt, dan zal het toch wel iets zijn? Misvatting natuurlijk, ze was gewoon op hoge kijkcijfers uit, maar vooruit.


Als eerste werd mijn aandacht getrokken door, hè, wat, filmpjes over kinderen? Het zal toch niet waar zijn zeg! Nee, het is ook niet waar, maar waarom ze videotjes vertonen over scharminkeltjes van kinderen in erbarmelijke omstandigheden, werd mij niet duidelijk. Ontspanning? Hé, jongens toch, zijn jullie een beetje al te zat geweest? Wat is hier nou de bedoeling van? Is dit soms verkapte kindererotiek? Met een verse frons kijk ik verder. Ja hoor, hier, dit is dus de bedoeling. Zwoele introtjes van zich in gekunstelde houdingen plooiende jonge en oudere dames, die zich aan je voorstellen en jou, bezoeker, uitnodigen eens aandachtig toe te kijken naar al dat boeiends dat er wel en niet is. Zo zit dat, vraag het maar aan Goedele: een man heeft daar wat, een vrouw juist niet, die mist daar eerder wat. Ehh, nee, ik ben denk ik toch niet zat genoeg om waardering op te kunnen brengen voor deze toch echt geestloze en humorloze vertoning van den vleze. Nou zattelui, het is toch weer meer van hetzelfde. En dan, ik wed dat als je dat paradijs van jullie binnen wil komen, jawel, inderdaad, dan stuit je op de poort. De liefhebber wordt eerst een sexparadijs voorgeschoteld, waar je naar hartelust kunt rondkijken en inzoomen, en als je dan “wilt heden nu treden”, blijkt dat je eerst moet betalen. De smiechten. Kijk zo gek ben ik zelf toch niet op al dat voyeuristisch gedoe, dat ik mijn belangstelling nu nog gaande kan houden. Blote opdringerige lijvigheid; het is al gauw ontbloot van charme, en dat is althans voor mij niet om aan te zien. Tabé dan maar, zatteclub.


Goedele heeft in haar programma deze gasten met haar eigen sexuologische beroepspraat ook nog eens heel wat gratis reclame gegeven. En haar stem telt tegenwoordig. Ik heb het zelf gemerkt. Ah, ja, ze heeft nu ook nog zelf wat sex op de markt gebracht, een boek over de vagina. Nee, ik heb het niet gelezen. Het is aan mij ook niet besteed dunkt me. Het komt me trouwens wel wat overbodig over na de prettig gestoorde vagina-monologen van An Nelissen. Dat is ook zo’n tejaterpersoonlijkheid, en net als Goedele aardig arrivé. Vrouwenvaria. Ik hoef er het fijne niet van te weten, het mijne is genoeg. Nee, voor mij geen opdringerige, open en bloot kaalslag van antwoorden op niet gestelde vragen. Voor mij mag het best een met tederheid bedekt geheim blijven. Sex en wat er mee samenhangt, mag dan nu in het brandpunt van de belangstelling staan, het is niets nieuws. Nieuw en ook confronterend is wel de brutaliteit waarmee de waar tegenwoordig over de tong en de toonbank gaat. Dat was vroeger toch wel even anders. Als dit het tijdsbeeld moet zijn, dan blijf ik toch maar liever een beetje uit focus. Ah, ja, en dan die website. Handig geknutsel van een stel ondernemende jongelui, overduidelijk maar met één doel: via internet met sex, gemakkelijk, snel en veel geld verdienen.

open en bloot: banana GaGa

Wat de sexuele moraal betreft staat het internet een beetje ten onrechte in een kwaad daglicht. Want, laten we even wel wezen, de gewone televisie gaat driftig met de tijd mee en doet voor Internet echt niet onder. Hoe? Ja, dat heb ik pas ontdekt. De Openbare Omroep gooit zo nu en dan ongegeneerd de remmen los en brengt dan handig als voorlichting verpakt, onverbloemde sex op het podium, waar zo'n plat websitetje nog bij kan verbleken. De kampioenzedenbreker is voor mij BNN. Nou, dat is dus echt een Hollandse BaNaNagaga-sexzender. Daar is Goedele met haar Zatteclub niks bij. BNN stuurt met "slikken en spuiten" toch echt een, ehh, ja, vergeef me het woord, fuckprogramma de ether in.

BNN dus. Geloof me, meer besekst dan deze zender kan bijna niet. Behekst zijn ze daar van open en bloot, met de doorzichtige slogan dat ze er zijn voor de jeugd van nu. Wat ik me daar toch pas geleden voor mijn tanden kreeg; de honden lusten er wel soep van. En, ik dus niet, en wie wel, vraag ik me af? De jeugd van tegenwoordig? Zou dat nou werkelijk? Zou de jeugd van nu zich zo laten vernachelen en indoctrineren. Zou de jonge mens van nu zo aan de BNN-leiband meelopen. Ik kan het niet geloven. Hoewel, was er niet pas die uit de hand gelopen hype met de Axe-deodorant onder jongens van een Engelse kostschool? Door de reclame was hen een lustopwekkend effect op meisjes aangepraat, en de jongens gingen massaal Axe gebruiken. Ze bespoten zich vol verwachting kennelijk zo uitbundig, dat ze in een niet mis te verstane Axe-wolk rondliepen, tot vermaak van de meisjes en tot afgrijzen van de leerkrachten. Zoiets geeft wel te denken. Maar opa's en oma’s laten zich niet zo gemakkelijk meer bedotten, denk ik eigenwijs, al voel ik me daarmee toch al wel een beetje reukloos leven in verleden tijd.

“Er zit toch een knop aan je televisie”, hoor ik weer eens. Als het je niet bevalt dan draai je toch gewoon de knop om.” Nou dat vind ik dan dus echt infantiel geklets. Alsof het fenomeen er niet meer is als ik de knop omdraai. Wij steken onze kop niet in het zand mijnheer en we doen liever niet aan struisvogelpolitiek. Dus kijken we, mijn vriendin en ik, dan toch maar eens naar de op jeugd beluste BNN. Bij wat we te zien krijgen, kijken we elkaar bevreemd aan. Zitten we soms voor de dierentuin? Dat is ver weg toch? Maar Nota Bene dit programma richt zich wel tot onze jonge mensen, en dus is het akelig dichtbij. En ik word wat pissig.

Oké, we bleven bevrijdend kalm. Dat kan natuurlijk met onze leeftijd samen hangen. Meer oog voor binnenkant en zo en minder gevoelig voor buitenkant. Zoiets. Het is toch niet niks, wat ze laten zien, Nee, want ze laten gewoon alles zien in close up, met maximaal ingezoomde camera zie je het gesop en geplas. Zó maar, ja, zó maar op een doordeweekse lenteavond, onverwachts, hopla vet voor je kiezen op de televisie. Sexuele voorlichting als een bizar, toch echt shockerend toetje op een avondje argeloos tv-kijken, met als hoogste uitschieter de vertederende overspeligheid in de "Bold and the beautifull". Dat is wat naïef aandoend kinderspel vergeleken met BNN met zijn rauwe fantasieloze werkelijkheid. Zoiets als wat BNN hier vertoont, hadden ze vroeger, in onze jonge jaren, eens moeten durven te laten zien. Eraan denken alleen al, en je ging ook in je eigen ogen over de schreef; er over praten en je had vóórdat je je eerste zin had uitgesproken het schaamrood op je kaken en vervolgens huisarrest. Nou en of, zeker was dat overdreven, zo intens braaf als wij waren, vergeleken met nu. Maar nu worden we bij BNN toch echt geconfronteerd met het andere uiterste. Nee, dit is vernederend voor het mensbeeld en mens zijn.

Dit programma "Spuiten en slikken" van BNN schijnt wel voort te borduren op dat braaksel van eigen maaksel van die, ehh, Angela dinges, die inmiddels een eigen praktijk schijnt te hebben, zo in de trant van Yomanda maar dan voor onder de gordel zak mar zegge. Angela heeft plaats gemaakt voor micromaagdekein Sophie Hilbrand. Ook al zo'n brutaal open smoeltje, kennelijk afgerekend en klaargekomen met alle schroom en door niets meer te raken. Door en door de wol geverfd en volstrekt zonder gêne, maar wel lekker om met Paul de Lichaamsdeel te spreken. Allez, dat suggereert ze toch met haar geraffineerd opgemaakte bekkie. Voorlichting? Amusement? Awel, miss met één heer, en soms met drie, en omstebeurt gaven ze elkaar open en bloot en maximaal ingezoomed een beurt onder het toeziend oog, van de programmapresentatrice, een toch wat verweesd toekijkende Sofietje. Die naam komt trouwens van Sofia, wat wijsheid betekent. Zo zie je hoe het mensdom kan miskleunen.

Overdreven reacties van mij? Ja, dat moet wel, want het was zoals miss Hilbrand het zegt, wel serieus bedoeld als een instructieprogramma over beffen en pijpen. Oh sorrie, is dat schrikken, wat een taal zeg. Ik word er zelf ook wat lichtzinnig van. Ach wat, laten we het beestje ook maar bij de naam noemen. Iedere kleuter kan je de betekenis zo uitleggen. Op school voor een taak opgezocht op internet. Definities kun je vinden in elk woordenboek, o.a. in de ons zo vertouwde woordenlijst van WORD.

"Daar staat ze dan " in haar naamloze vrouwelijkheid. Ze gaat op een teken van meesteres Sofia gedwee liggen, en spreidt, oh nee toch, ja dus, de appelsienenhuidloze benen aangespoord door de kotsmadam. En ja hoor, de rekel gaat op zijn knieën ertussen en terwijl in mijn hoofd paradoxaal en irritant genoeg het liedje "tu vas et tu viens" begint te spelen, zie ik zijn wangpartij heen-en-weer bewegingen maken alsof hij plotseling weer aan de zuigfles is. Terwijl zij zich probeert goed te houden, het arme schaap, en het spel tenslotte genadiglijk wordt afgebroken, want er kwam maar geen eind aan, worden we bekwaam onder de grollige faciale interventies van nog maar weer een andere zotskappige medewerker aan dit program meegetronied naar de volgende scène. 

“Waarom het niet afgezet?” Dat meen je niet! Wij willen bij de tijd blijven, en willen dom genoeg ook wel eens weten wat de jeugd van nu, die van onze kinderen, allemaal te verwerken krijgt. En snotver wat een surrogaat, wat een culturele zuigstokkenincompetentie. Goed dan, daar staat mijnheer. Awel, zijn broek en onderbroek uit, met een halfslachtige hangerectie van jan-doedel, want je moet het ook maar voor mekaar zien te krijgen in deze bizarre setting, en een paar opzichtig behaarde billen als voorgrond. Wat een vreemd gezicht, dat zeg ik je. Zij knikst voor hem neder, niet echt teder maar toch naar het schijnt vol ijver, en ja hoor, daar staat ook zij met de mond vol, ehh, ja tanden en schande.

Ja juist, zo maar een lente-avondje tv-kijken. Ik heb het opgeschreven, gewoon in zwart-wit letters, en ik zeg het je mijn tekst is een slap aftreksel van wat ze daar bij BNN open en bloot voor iedereen op het scherm brachten. Alsof dit ik-gerichte liefdeloze gedoe de gewoonste zaak van de wereld is. Nou, en dat is het volgens mij dus niet.

Is dit nou geen armetierige mierenmentaliteit daar bij BNN? Is het geen groteske misvatting dat ze met een dergelijk programma de jeugd van deze dagen een dienst bewijzen? Je kunt er over twisten wat de slechtste soap is, de "Pfaffs" of "Greys anatomy", maar beiden zijn ze beter dan deze reality-sexsoap. Je moet wel een ongelofelijke minkukel zijn, om te menen dat alles, maar dan ook alles, uit de doeken gedaan moet worden. Ja, dat is pas ware luiermentaliteit. Ook dit is in zekere zin geweldadig dat kun je zelfs met een minimum dosis fijngevoeligheid nog aanvoelen. Zijn ze zo onvolwassen, zo afgestompt of hebben ze bij BNN domweg niet meer in huis? Voor een televisieprogramma is dit onder de gordel onder de maat. Nee, ik kan er geen voorlichting in zien. Een beetje onbedoeld humoristisch is het wel, maar alleen als je er aan voorbijziet hoe die IQ-loze hoofdpersonen eigenlijk te kijk worden gezet, en wat er onze jeugd allemaal wordt opgedrongen door een stel onverantwoordelijke geestloze postpuberale programmamakers.

Ach, jong. Ouders van nu hebben onze kinderen en kleinkinderen toch een ander verhaal te vertellen nietwaar? Een verhaal van tederheid, respect, eerbied om het wonderlijke van menselijke toenadering, en het geluk van wederzijdse groeiende intimiteit. En, ja zeker, lief-kozing. Tja, wat nu? Mijn abonnement opzeggen kan ik niet, want dat heb ik niet. Subsidie inhouden kan ik ook niet. Dat zal de minister moeten doen. Hé, zouden die van BNN nog subsidie krijgen ook? Wat kan ik meer doen dan mijn verantwoordelijkheid opnemen en gewoon maar openlijk mijn mening geven. Dat het een grove vertekening is van hoe mensen die zichzelf en anderen respecteren met elkaar om gaan. Als een enkeling zo in de gaten krijgt dat je het toch niet eens hoeft te zijn met wat die lui ons daar allemaal voorhouden, dan is dat al mooi meegenomen. .Ik zal...., ach, laat ook maar. Ik geloof dat onze jeugd er wel doorheen ziet en met afkeer inziet dat wat hier vertoond wordt en vooral de wijze waarop het wordt gebracht niet de norm is van medemenselijkheid.

Door dat soort programma’s kom je erachter hoe belangrijk het is dat je de kunst leert verstaan om jezelf te blijven en je niet mee te laten slepen door lichtzinnig brutaal vertoon. Met de tijd meegaan? In vele opzichten graag wel ja. Maar niet door maar alles voor lief te nemen, en klakkeloos misvormingen in menselijke verhoudingen als zogenaamd volwassen gedrag over te nemen. Dat kan alleen door er met enige terughoudendheid kennis van te nemen, te selecteren, en dat wat in je menszijn past mee te nemen. En vooral ook te blijven inbrengen wat het leven je aan inzicht in het goede bijgebracht heeft.

Het is lente, en het wordt weer mooi buiten. Kom, ik ga wandelen en schoonheid opzoeken.