de tijd ijlt heen
waar is mijn jeugd heen
vervlogen zijn mijn jonge jaren
geen ogentroost kan bedaren
mij, die eens gelukkig scheen
zoek ik soms ergens toevlucht
streef ik naar liefde en streling
bitter weent de teleurstelling
geluk waait weg, een ijle zucht
draag de last dan liever samen
vind het licht zo in de naaste
en ontdek het in de schaarste
een glimlach zal je beamen
zo weer aan elkaar gegeven
geloven we, samen soms even
