vol maar leeg (gedicht)

vol maar leeg

mens zijn valt tijdloos stil, opgepropt

schreeuw ik me schor van binnen

gevoel  vol van leegte, waar zijn ze nu

maar het wil niet naar buiten komen

bljven we hier staan we stil bij elkaar

voorovergebogen, onwillig te gaan

aan de zee van kaarsen en bloemen

als bevend monument van één zijn

even in dit troosteloos niemandsland

vriendinnen schouder aan schouder

 verdriet verenigdt; levendt maar dood

in 1 klap (gedicht)

fataal, een klap, alles weg gevaagd

leven, zorgeloos vol blijdschap

toekomst was nog al wat je had

kind, niet door treurnis geplaagd

ontheemd leeg blijven wij achter

waar vinden wij nu een houd vast

wij, die rond hier dwalen op de tast

nee, NEE de pijn mag niet zachter

in godsnaam 'tis toch niet zinloos

zeg dat het nog ergens toe doet

zelf weet ik niets, maar het moet

leegheid is fataal en troosteloos

nee, ik wil het niet gelovig beamen

en woorden zijn niet toe te voegen

hier, voel dan mijn hartzeer zwoegen

god, kon je niks beters beramen?